تفسیر عهد جدید - کتاب دوم قرنتیان فصل 13

گفتار پایانی (۱۳: ۱-۱۰)
۱ در این قسمت رساله، پولس رسول آخرین هشدارها را به قرنتیان میدهد. زمانی که پولس به قرنتس آید، او متخلفین و ناتوبه کاران را تنبیه خواهد کرد. در عین حال، او به اتهامات واهی گوش نخواهد کرد. او تهامات بدون شاهد و دلیل را قبول نخواهد کرد به گواهی دو سه شاهد، هر سخن ثابت خواهد شد (تثنیه ۱۹: ۱۵؛ متی ۱۸:۱۶).
هر کس که صحبت مدعی را تایید کند شاهد محسوب نخواهد شد. شاهد عینی آن کسی است که مطلبی را با چشمان خود دیده باشد و یا سخنی را با گوش خود شنیده باشد. آن کسانی که بدون شنیدن و یا دیدن ماجرایی، از شاکی طرفداری کنند شاهد محسوب نشده بلکه بهتان زده یا نمامی (سخن چینی) میکنند (رومیان ۱: ۲۹-۳۰؛ دوم قرنتیان ۱۲: ۲۰ را مشاهده کنید).
نه تنها، شاهد باید خود به چشم موضوعی را دیده و یا با گوش خود سخنی را شنیده باشد، بلکه شهادت شاهدان بایستی هماهنگ بوده، خالی از ضد و نقیض باشد. اگر گواهی شهود با یکدیگر تفاوت داشته باشد، اتهام وارده را نمیتوان اثبات کرد. همیشه این احتمال وجود دارد که شهود بر علیه شخصی همدست شده باشند و جهت محکوم ساختن فرد ایمانداری، شهادت دروغ بدهند (مزمور ۲۷: ۱۲؛ مرقس ۱۴: ۵۵- ۵۶؛ اعمال ۶: ۱۲-۱۳ را مشاهده کنید). اغلب شهود کذبهای که بر علیه ایمانداران شهادت میدهند خود از اعضای کلیسا میباشند و اینها به کلیسا بزرگترین لطمهها را وارد میآورند.

۲ پیشتر از این پولس هشدار داده بود که به مجرد آمدن به قرنتس، متخلفین و کسانی را که حاضر به توبه نباشند تادیب خواهد کرد. اینک پولس به قرنتیان هشدار نهایی میدهد.
خدا به گناهکاران و ناتوبه کاران فرصت توبه و بازگشت میدهد، ولی خدا برای همیشه منتظر توبۀ آنان نخواهد ماند.

۳ قرنتیان از پولس میخواستند که با ارائه مدرک و دلیل، رسالت خود را به آنها ثابت کند. در جواب این سخنان، پولس میگوید: «بسیار خوب، به شما ثابت خواهم کرد! اگر زمانی که به قرنتس آمدم شما را هنوز در گناه بیابم. آنگاه خواهید دید که مسیح اختیار و قدرت تنبیه کردن شما را به من بخشیده است! آنگاه خواهید دید که من واقعا رسول مسیح هستم!

۴ زمانی که مسیح بر صلیب جان میداد، ظاهرا ضعیف به نظر میرسید. ولی عیسی مسیح، به قوت خدا، از میان مردگان قیام کرد و اکنون با قوت خدا زنده است و سلطنت میکند. به همین شکل، هر چند پولس رسول در ظاهر ضعیف مینماید، ولی او نیز با قوت خدا زندگی و خدمت کرده، با قوت خدا فرستاده شده است (رومیان ۶: ۵-۸؛ غلاطیان ۲: ۲۰). در ابتدای امر، پولس در ضعف و ترس و لرزش بسیار به نزد قرنتیان آمد (اول قرنتیان ۲: ۳؛ دوم قرنتیان ۱۰: ۱). ولی اینک پولس آماده است که با قوت خدا به نزد آنان سفر کند!
اگر پولس امروز به کلیسای شما بیاید، چه خواهد یافت؟ رویۀ پولس رسول نسبت به کلیسای شما چگونه خواهد بود؟ آیا او با چوب به نزد شما خواهد آمد یا با محبت و روح حلم؟ (اول قرنتیان ۴: ۲۱).

۵ ما مسیحیان، باید همواره خود و زندگی شخصی خود را مورد تفتیش و بازرسی قرار دهیم (اول قرنتیان ۱۱: ۲۸ را مشاهده کنید). آیا خادمی امین و وفادار هستیم؟ پولس میگوید: خود را امتحان کنید که در ایمان هستید یا نه؟ آیا ثمرات ایمان در زندگی ما مشخص است؟ آیا عیسی مسیح را در زندگی خود تجربه میکنیم؟ و یا اینکه در آن امتحان مردود میشویم؟ بایستی همیشه از خود اینگونه سوال کنیم.
ولی واقعیت تکان دهنده این است که به عوض آنکه خود را امتحان کنیم، برادر خود را مورد بازرسی قرار میدهیم! به جای آنکه به گناه خود دقت کرده، خطاهای خود را اعتراف کنیم، در پی دیدن گناهان برادر خود میباشیم! خود را «پاک» شمرده، برادر و خواهر را «خطاکار» قلمداد میکنیم. به خاطر داشته باشیم که این عمل ما گناه و تخلفی بس عظیم است!

۶ اگر مسیحیان قرنتس خود را امتحان کنند، خواهند دید که پولس نیز در آن امتحان مردود نیست. دلیل این اطمینان پولس از آنجا ناشی میشود که قرنتیان ایمان خود را به خاطر موعظه پولس پیدا کردهاند. اگر آنها از امتحان خود سربلند بیرون آیند، خواهند دید که موعظۀ پولس بر حق بوده است و پولس از سوی مسیح فرستاده شده است.

۷ پولس دعا میکند که قرنتیان هیچ بدی نکنند. دعای پولس این است که اعضای کلیسای قرنتس، توبه کرده، دست از اعمال بد خود برداشته، کلیسای قرنتس از هر ناراستی پاک شود. اگر اعضای کلیسای قرنتس، توبه کرده از راههای بد و ناسالم گذشته بازگردند، آنگاه پولس دیگر مجبور نخواهد بود که با قدرت و «چوب» آنها را تادیب نماید. اگر پولس آنها را مورد تنبیه قرار ندهد، به نظر خواهد رسید که او هیچ قدرتی ندارد، یعنی او در مسیح نیست و قدرت رسالت ندارد. پولس میگوید: توبه کنید تا ظاهر شود که ما مقبول هستیم؛ در غیر آن صورت پولس رسول مردود محسوب خواهد شد.

۸ اگر زمانی که پولس به قرنتیان بیاید، راستی را در کلیسا استوار یابد، آنگاه موردی برای تنبیه کلیسا باقی نخواهد ماند. قوت و رسالت پولس برای مخالفت با راستی نیست، بلکه پولس رسول از قدرت خود به منظور مقابله با ناراستیها استفاده خواهد جست.

۹ دعا و امید و آرزوی پولس این است که قرنتیان کامل شوند. او امیدوار است که آنها در ایمان رشد کرده، او امیدوار است که آنها در ایمان رشد کرده، به کاملیت روحانی برسند. اگر قرنتیان رشد کنند و زندگی مقدسی در پیش گیرند، دیگر لزومی نخواهد داشت که پولس با اقتدار مسیح نزد ایشان آمده آنها را تادیب کند. اگر آنها قوی شوند پولس مانند گذشته با ظاهری ناتوان و با دلی شادمان به نزد آنها خواهد آمد. از این سبب است که پولس میگوید: شادمانیم وقتی که ما ناتوانیم و شما توانایید و برای این دعا میکنیم که شما کامل شوید.
توجه کنید که پولس رسول، هرگز از قدرت خود به منظور حل و فصل مسائل شخصی استفاده نمیکند. خادمین مسیح باید مراقب باشند که از قدرت خود سواستفاده نکنند. قوت رهبری و قدرت مسیح، برای استفادۀ شخصی به ما داده نشده است. تمامی قدرت از سوی خدا به ما داده میشود و باید برای کار خدا و به منظور خدمت به دیگران مورد کاربرد قرار گیرد (مرقس ۱۰: ۴۲-۴۵).

۱۰ هدف اصلی نگارش این رساله را در این آیه مشاهده میکنیم. انگیزۀ پولس از نگارش این رساله این بود که مسیحیان قرنتس با خواندن آن، توبه کرده در خداوند بنا شوند.
بار دیگر میبینیم که چرا خداوند خادمین خود را به قوت و اقتدار مجهز میکند. قدرتی که خداوند به جهت بنا نه برای خرابی به رهبران کلیسایش عطا کرده است، باید به جهت بنا به کار گرفته شود.

سلامها وتهنیات (۱۳: ۱۱-۱۴)
۱۱ کامل شوید. کامل شدن را هدف خود قرار دهید. این دعای پولس رسول برای قرنتیان (آیۀ ۹)، و همۀ ما مسیحیان است. این حکم خداوند ما عیسی مسیح است، وی فرمود: پس شما کامل باشید، چنانکه پدر شما که در آسمان است کامل است (متی ۵: ۴۸).
... یک رای با سلامتی باشید (رومیان ۱۵: ۵؛ اول قرنتیان ۱: ۱۰ و تفسیر آن را مشاهده کنید).

۱۲-۱۳ منظور پولس از جمیع مقدسین، مسیحیانی است که به هنگام نگاشتن این رساله پیش او بودند (رومیان ۱۶: ۱۶؛ اول قرنتیان ۱۶: ۲۰ را مشاهده کنید).

۱۴ بی شک این آیه یکی از مشهورترین آیات کتاب مقدس است. این آیه به سه «شخص» تثلیث واحد مقدس (پدر، پسر، روحالقدس) اشاره میکند. این سه یک هستند. پدر و پسر و روحالقدس، سه جلوه از یک ذات بوده، در عین آنکه یک خدا بیش وجود ندارد، ولی در ذات خدا سه وجود متمایز و در عین حال کاملا واحد و هماهنگ وجود دارد.
به چگونگی نگارش پولس توجه کنید. اولین و مهمترین نیاز بشر به فیض عیسی خداوند است. پس از آن، بشر نیازمند محبت خداست. و در آخر، شرکت روحالقدس میآید. به یک معنا میتوان گفت که تجربۀ مسیحی ما، به صورت زیر است: اول فیض عیسی خداوند را تجربه و دریافت میکنیم. سپس با دریافت بخشش گناهان و عدالت عیسی مسیح، محبت خدا را در زندگی خود تجربه خواهیم کرد. فقط پس از دریافت فیض عیسی مسیح، به عمق محبت خدا پی خواهیم برد. پس از آن، حضور، وجود، قدرت، و شرکت روحالقدس را در زندگی خود تجربه خواهیم نمود. باید مواظب بود که در زندگی روزمرۀ خود این سه را از هم تفکیک ننماییم. ما انسانها هر لحظه و هر آن به فیض عیسی مسیح، محبت خدا و شرکت روحالقدس نیازمندیم.
فیض عیسی خداوند و محبت خدا و شرکت روحالقدس با جمیع شما باد. آمین.

تفسیر عهد جدید - کتاب غلاطیان فصل 6...