تفسیر عهد جدید - کتاب دوم قرنتیان فصل 11

پولس و رسولان کذبه (۱۱: ۱-۱۵)
۱ جهالت پولس، در «تعریف و تمجید از خود» است. پولس اینک قصد دارد که راز دل خود را برای قرنتیان بگشاید. معمولا مردم از ترس اینکه مبادا «جاهل» قلمداد شوند، اینگونه دربارۀ خود سخن نمیگویند. ولی پولس آنقدر قرنتیان را دوست دارد که حاضر است برای آنها، از راز دل خود پرده برگیرد.

۲ کلیسا، عروس مسیح است (افسسیان ۵: ۲۳-۲۷ را مشاهده کنید). از آنجا که پولس کلیسای قرنتس را پایه گذاشته بود، خود را به صورت پدر ایشان میدید (اول قرنتیان ۴: ۱۵). از این سبب، وظیفۀ پدری او ایجاب میکرد که دختر خود را مانند باکرهای عفیفه به مسیح (نامزد او) بسپارد. آرزوی پولس این بود که کلیسای قرنتیان، تا زمان بازگشت نامزدش (عیسی مسیح) خود را پاک و عفیف نگاه دارد.

۳ ترس پولس از آن است که مبادا قرنتیان، قدوسیت و پاکی خود را برای مسیح حفظ نکنند و آن را از کف بدهند. علت نگرانی پولس، وجود معلمان دروغین در کلیسای قرنتس بود. ایشان سعی در گمراه کردن اعضای کلیسا داشتند (آیات ۱۳: ۱۵)، همان طور که در باغ عدن مار به مکر حوا را فریفت (پیدایش ۳: ۱-۳).

۴ قرنتیان، مثل دیگر یونانیان، دائما مشتاق شنیدن تعلیمات جدید بودند (اعمال ۱۷: ۱۸-۲۱ را مشاهده کنید). بنابر این، آنها به سادگی فریفتۀ تعالیم مختلف شده، از آنچه که پولس به ایشان آموخته بود دور میشدند (دوم تیموتائوس ۴: ۳-۴ را مشاهده کنید). ولی فقط یک مسیح وجود دارد. پولس دعا میکند که قرنتیان از پیروی تعالیم دروغ، مسیحهای کذبه، و ارواح (اول یوحنا ۴: ۱-۳) کذبه، دست بردارند. پولس نمیخواهد قرنتیان از طریق انجیل حقیقی دور شوند (غلاطیان ۱: ۶-۹ را مشاهده کنید). منظور پولس این است: قرنتیان معلمان دروغین را به راحتی متحمل میشدند و میپذیرفتند، و با این کار خود مرتکب خطایی جبران ناپذیر میشدند.

۵ در اینجا پولس بار دیگر، با طنز و کنایه معلمان کذبه را بزرگترین رسولان مینامد (آیه ۱۳ را مشاهده کنید). در حقیقت، این معلمان رسولان بزرگ نبوده، بلکه رسولان دروغین بودند.

۶ پولس به روشنی و سادگی سخن میگفت. و از این جهت برخی از قرنتیان، او را بیسواد و امٌی میشمردند و میگفتند که او از دانش و معرفت بی بهره است. در جواب به این اتهامات است که پولس میگوید: هر چند در کلام امی باشم، لیکن در معرفت نی، معرفت و حکمت پولس هدیهای بود که از جانب خدا به وی عطا شده بود (اول قرنتیان ۲: ۴-۷ را مشاهده کنید).

۷ در زمان پولس، اغلب فلاسفه و معلمان، حقوقی از شاگردان خود دریافت میکردند (دوم قرنتیان ۲: ۱۷). و از آنجا که پولس به خاطر تعلیمات خود پولی دریافت نمیکرد (او معاش خود را از راه خیمه دوزی تامین مینمود)، دشمنانش این امر را دلیل «بی ارزشی» تعلیمات او تلقی میکردند.
از این سبب است که پولس با لحنی آمیخته با طعنه و کنایه میپرسد: آیا گناه کردم که از شما دستمزد طلب نکردم؟ پولس کاملا مختار بود که از کلیسای قرنتیان دستمزد طلب نماید (اول قرنتیان ۹: ۱۴). ولی پولس رسول خود زحمت کشیده کار میکرد و از حق خود چشم پوشی مینمود مبادا کسی او را به طمع متهم کرده بگوید که پولس برای نفع مادی بشارت میدهد (اول قرنتیان ۹: ۱۲، ۱۵، ۱۸؛ اول تسالونیکیان ۲: ۹؛ دوم تسالونیکیان ۳: ۷-۹).

۸ کلیساهای دیگر، پولس را در خدمتش کمک و یاری میرساندند. پولس میگوید: کلیساهای دیگر را غارت نموده، اجرت گرفتم تا شما را خدمت نمایم. پولس راغب به دریافت کمک مالی از آن کلیساها نبود و این کار برایش مانند غارت کردن آن کلیساها بود.

۹ حتی زمانی که پولس در قرنتس بود، از سوی کلیساهای مکادونیه (مخصوصا کلیسای فیلپیان) کمک دریافت میکرد، ولی از قرنتیان چیزی نمیگرفت (فیلپیان ۴: ۱۵-۱۶ را مشاهده کنید).

۱۰ اول قرنتیان ۹: ۱۵ و تفسیر آن را مشاهده کنید.

۱۱ پولس محبت خود را به کلیسای قرنتس با پول گرفتن از ایشان ثابت میکند. پولس میگوید که امتناع وی از این کار به دلیل عدم محبت او نیست. پولس میگوید: خدا میداند! که شما را دوست دارم!

۱۲ معلمان کذبه قرنتس، در پی فرصت بودند که نامی برای خود کسب کرده مانند پولس با لقب و عنوان «رسول» خوانده شوند. آنها خواهان برابری با پولس و دیگر رسولان بودند. دلیل این جاه طلبی آنها این بود که آنها از کلیساها به خاطر تعالیمشان پول و شهریه دریافت میکردند و میخواستند پولس نیز از کلیساها پول بگیرد تا اینکه کار آنها بد جلوه نکند! ولی پولس نمیخواهد فرصتی به آنها بدهد تا خود را با وی برابر کنند.

۱۳ آن معلمان دروغین مثل پولس نبودند. پولس از سوی مسیح و به توسط روحالقدس فرستاده شده بود، حال آنکه آنها رسولان کذبه و عملۀ مکار بودند.
از زمان پولس رسول تا زمان حاضر، بسیاری انبیا و معلمان دروغین به کلیسا آمدهاند و در میان جماعات ایمانداران رخنه کردهاند (مرقس ۱۳: ۲۲؛ اعمال ۲۰: ۲۹-۳۰؛ رومیان ۱۶: ۱۷-۱۸؛ غلاطیان ۱: ۷؛ اول تیموتائوس ۴: ۱-۲، تیطس ۱: ۱۰-۱۱ را مشاهده کنید). چطور میشود خود و کلیسایمان را از آفت این معلمان دروغین محافظت کرد؟ تنها راه محافظت خواندن و آموختن کلام خدا است.

۱۴ معلمان کذبه، همکاران شیطان هستند. خود شیطان هم خویشتن را به فرشتۀ نور مشابه میسازد، و با این کار بسیاری را گمراه میسازد (متی ۷: ۱۵ و تفسیر آن را مشاهده کنید).

۱۵ این انبیای کذبه، مانند رهبرشان ابلیس، خویشتن را به خدام عدالت مشابه میسازند. چگونه میتوان به ماهیت اصلی آنها پی برد؟ با توجه کردن به ثمرات کار آنها! درخت را از میوهاش میشناسند (متی ۷: ۱۶-۲۰ و تفسیر آن را مشاهده کنید).
در روز داوری، این معلمان و انبیای دروغین برحسب اعمال بد و گمراه کننده شان مورد تنبیه و مجازات قرار خواهند گرفت (متی ۷: ۱۹؛ دوم تسالونیکیان ۱: ۸-۹ را مشاهده کنید).

پولس به رنجهایش فخر میکند (۱۱: ۱۶-۳۳)
۱۶ پولس بی فهم نیست. ولی اگر قرنتیان میخواهند او را به عنوان شخصی نادان و «بی فهم» تلقی کنند، مانعی ندارد، پولس در این آیه میگوید: «اگر فکر میکنید که من جاهل و بی فهم هستم، پس الان مانند یک فرد «جاهل» با شما سخن خواهم گفت و از خود تعریف خواهم کرد» (آیۀ ۱).

۱۷-۱۸ در این آیه، پولس رسول به طریقی که مسیح میگوید، صحبت نمیکند. بلکه او مانند شخصی جاهل (بی فهم) سخن میراند. پولس مانند آن معلمان دروغین سخن میگوید. این معلمان به خود فخر میکردند و به خود میبالیدند. در این قسمت، پولس رسول با توسل به شیوۀ سخنرانی آن رسولان دروغین، و تعریف کردن از خود، هویت اصلی آن معلمان را آشکار میکند. از سوی دیگر، باید به خاطر داشته باشیم که هر آنچه پولس میگوید حقیقت دارد و او مانند آن معلمان کذبه به دروغ متوسل نمیگردد.

۱۹ در اینجا پولس با لحنی توام با طعنه با قرنتیان سخن میگوید. پولس با تمسخر آنها را فهیم لقب میدهد زیرا قرنتیان به سخنان هر معلمی توجه میکردند و بی فهمان را به خوشی متحمل میشدند. ولی حقیقت این بود که آنها «فهیم» نبودند زیرا که در پی هر تعلیمی رفته، هر سخن دروغی را قبول میکردند. و این، زیان روحانی به ایشان وارد ساخته بود.

۲۰ رسولان و معلمان دروغین، به وسیلۀ تعلیمات غلط خود کلیسای قرنتس را به دام و اسارت ابلیس میبردند. با گوش کردن به تعالیم این معلمان، قرنتیان غلام شیطان میشدند. این معلمان با تعالیم غلط خود، آزادی قرنتیان را از ایشان میربودند (غلاطیان ۵: ۱ را مشاهده کنید).
از سوی دیگر، آنها با اخذ دستمزد، ایمانداران قرنتس را فرو میخوردند و مانند انگلی، از زحمت و دسترنج قرنتیان امرار معاش میکردند. پولس میگوید که این عمل آنها مانند این است که شما را بر رخسار طپانچه (سیلی) میزنند.

۲۱ در اینجا پولس رسول بار دیگر طعنه زنان میگوید ما ضعیف بوده ایم و نتوانستهایم که مثل آن انبیای دروغین رفتار کنیم! پولس میگوید: «من مثل آن معلمان دروغین، قوی و با جرات نبودم». پولس هرگز کلیسای قرنتس را مورد سواستفاده قرار نداده بود و از آنها پول نگرفته بود؛ در نظر معلمان دروغین، این نشانۀ «ضعف» پولس بود!
پولس چنین ادامه میدهد: «اگر قرار بر این است که معلمان کذبه به خود ببالند و از خود تعریف کنند، من نیز جرات دارم به خود بالیده، از خویشتن تعریف کنم!» او میخواهد به قرنتیان ثابت کند که آن معلمان دروغین، از او بهتر نیستند. از این جهت، پولس به همان طریق احمقانۀ آنان سخن خواهد گفت!

۲۲ معلمین دروغین به عبرانی بودن خود فخر میکردند. میگفتند به خاطر نژاد یهودی شان، روحانیتر از دیگران میباشند! پولس رسول میگوید که او نیز عبرانی، اسرائیلی، و از ذریت ابراهیم است.

۲۳ رسولان کذبه ادعا میکردند که خدام مسیح هستند (آیۀ ۱۳). ولی آنان هرگز به اندازۀ پولس برای مسیح زحمت نکشیده بودند. پولس، رسول حقیقی مسیح بود، زیرا که او به خاطر مسیح زحمت بسیار دیده، شکنجه شده بود.
براساس آنچه در کتاب اعمال رسولان نوشته شده است، پولس رسول حداقل چهار بار به زندان افتاده بود (اعمال ۱۶: ۲۳؛ ۲۲: ۲۹؛ ۲۳: ۳۵؛ ۲۸: ۱۶). برخی مورخین معتقدند که پولس جمعا هفت مرتبه به زندان افکنده شده بود.
حکایت تازیانه خوردن پولس را در آیه ۲۴ و همچنین در کتاب اعمال رسولان ۱۶: ۲۲-۲۳ میخوانیم.
پولس رسول بارها با مرگ روبرو شد، و دائما با خطر جانی مواجه بود (اعمال ۱۴: ۱۹؛ رومیان ۸: ۳۶؛ اول قرنتیان ۱۵: ۳۰-۳۱؛ دوم قرنتیان ۱: ۸-۹ را مشاهده کنید).

۲۴ بر طبق تثنیه ۲۵: ۲-۳، مجرم را نباید به بیش از چهل ضربه شلاق محکوم کرد. به همین دلیل، یهودیان هرگز به کسی چهل ضربه شلاق نمیزدند، مبادا بر اثر اشتباه و خطای شمارش، قانون تورات را بشکنند. از این رو، آنها به دفعات مکرر، پولس را به ۳۹ ضربه محکوم کرده بودند!
عیسی مسیح به شاگردانش هشدار داده بود که تازیانه و شکنجه در انتظارشان خواهد بود (مرقس ۱۳: ۹). خود پولس، پیش از ملاقات با مسیح قیام کرده، بارها در دستگیری مسیحیان و سپردن آنها به کنیسهها جهت شلاق خوردن شرکت کرده بود (اعمال ۲۶: ۱۱).

۲۵ یهودیان، متخلفین را با شلاق میزدند. رومیان، جهت مجازات متخلفین از چوب استفاده میکردند (اعمال ۱۶: ۲۲). پولس از هیچکدام از آن دو بی نصیب نمانده بود!
یهودیان، دشمنان دین و گناهکاران را به وسیله سنگسار کردن اعدام میکردند (لاویان ۲۴: ۱۶؛ اعمال ۷: ۵۷-۵۸). شرح سنگسار شدن پولس را در اعمال ۱۴: ۱۹ میخوانیم.

۲۶ پولس دائما در خطر به سر میبرد (دوم قرنتیان ۴: ۸-۹). توجه کنید که یکی از خطراتی که پولس بر میشمارد خطرها در میان برادران کذبه است. متاسفانه بسیاری مسیحیان، این خطر دردناک را تجربه کرده اند! (مزمور ۵۵: ۱۲-۱۴).

۲۷ در آیۀ ۲۶، پولس رسول خطرات بسیاری را برشمرده بود. اینک در این آیه، به ذکر بعضی از سختیهایی که تجربه کرده است میپردازد. با مطالعۀ این قسمت، متوجه عمق زحماتی که پولس رسول به خاطر خداوندش تحمل کرده است، خواهیم شد. پولس نه تنها به خاطر مسیح متحمل گرسنگی و تشنگی شده بود، بلکه سرما و عریانی را نیز تجربه نموده بود (اول قرنتیان ۴: ۱۱-۱۳؛ دوم قرنتیان ۶: ۴-۱؛ اول تسالونیکیان ۲: ۹ را مشاهده کنید).

۲۸ علاوه براین زحمات و شکنجهها و خطرات جسمانی، پولس رنجی معنوی نیز تحمل میکرد و آن بارِ... اندیشه برای همۀ کلیساها بود. همانگونه که یک پدر دلسوز، نگران آیندۀ فرزندان عزیز خود است. پولس رسول نیز نگران حال فرزندان روحانی خود (کلیساها) بود. پولس نگران خطر آن معلمان و انبیای کذبهای بود که مانند گرگان درندهای در لباس میشها، به کلیساهای خداوند حمله میکردند (متی ۷: ۱۵؛ اعمال ۲۰: ۲۹ را مشاهده کنید).

۲۹ در این قسمت، بار دیگر پولس رسول، قلب دردناک خود را میگشاید. قرنتیان مثل فرزندان پولس بودند. پولس با ضعف آنان ضعیف میشد و زمانی که شخصی لغزش خورده در گناه میافتاد. پولس در خشم و عصبانیت نسبت به لغزش دهندگان، میسوخت!

۳۰ پولس به قدرت و توان خود فخر نمیکند. برعکس، به آنچه که نشانۀ ضعف اوست (از قبیل، نگرانیها، دردها، صدمات، گرسنگی و تشنگی، عریانی و خطرات) فخر میکند!
پولس به کارهای خود فخر نمیکند، درست است که او گفت: من بیشتر (از دیگران خادم مسیح) هستم، ولی همچنین گفت: به فیض خدا، آنچه هستم، هستم (اول قرنتیان ۱۵: ۱۰). بعضی از مواقع، ما مسیحیان مجاز هستیم که به کارهایی که خدا در زندگیمان انجام داده است، فخر کنیم. ولی همیشه به یاد داشته باشیم که باید به آنچه که خدا کرده است، افتخار کنیم نه به آنچه که خودمان با قوت خود انجام دادهایم.

۳۱ دشمنان پولس در قرنتس ممکن است که به او تهمت دروغگویی زده بگویند که او متحمل آن همه زحمت و سختی نشده است. ولی پولس در اینجا خدا را شاهد میگیرد.

۳۲-۳۳ در این جا، پولس یک واقعۀ دیگر را به خاطر میآورد، و در این آیات به آن اشاره میکند. این واقعۀ مهمی در زندگی پولس بود. پولس به تازگی با مسیح قیام کرده در سر راه دمشق ملاقات کرده بود و به مسیح ایمان آورده بود (اعمال ۹: ۱-۸). پولس که پس از ورود به دمشق، تعمید یافته بود، بدون تاخیر به موعظۀ انجیل و بشارت به عیسی مسیح پرداخت. ولی قصد اولیۀ پولس جهت سفر به دمشق، دستگیر کردن مسیحیان بود! چه تغییر شگرفی! زمانی که پولس به سوی دمشق عزیمت میکرد، یهودی مغرور بود که قصد دستگیر کردن مسیحیان را داشت. ولی زمانی که از دمشق خارج میشد، مسیحی فروتن و ضعیفی بود که مخفیانه و به وسیلۀ طناب و زنبیلی از بالای دیوار شهر به پایین فرستاده شد تا فرار کند! (اعمال ۹: ۲۰-۲۵).

تفسیر عهد جدید - کتاب غلاطیان فصل 6...