تفسیر عهد جدید - کتاب یوحنا فصل 14

عیسی، تنها راه به سوی پدر (۱۴: ۱-۱۴)
۱ دل شاگردان یقینا مضطرب بود؛ و به زودی مضطربتر نیز میشد. عیسی کمی قبل گفته بود که در حال رفتن است (یوحنا ۱۳: ۳۳)؛ و گفته بود که یکی از ایشان او را تسلیم خواهد کرد (یوحنا ۱۳: ۲۱). او گفته بود که پطرس، مهمترین شاگردش، سه بار او را انکار خواهد کرد (یوحنا ۱۳: ۳۸). این بدین معنی بود که اضطراب وحشتناکی روی خواهد داد! ایشان همه چیز را به خاطر عیسی ترک کرده بودند و اکنون میرفتند تا تنها رها شوند. شاید قرار بود ایشان نیز دستگیر، شکنجه و کشته شوند. یقینا شاگردان مضطرب بودند! لیکن علیرغم همۀ اینها، عیسی همچنان به ایشان فرمود: �دل شما مضطرب نشود�. منظورش این بود که �نباید دیگر مضطرب و نگران باشند�.
طریق زدودن اضطراب و تشویش از دلمان چیست؟ از طریق ایمان آوردن و اعتماد کردن! پس عیسی فرمود: �به خدا ایمان آورید؛ به من نیز ایمان آورید�. تمامی پیشوایان دینی یهود به خدا ایمان داشتند و شاگردان نیز که یهودی بودند به خدا ایمان داشتند. لیکن در اینجا عیسی میافزاید: �... به من نیز ایمان آورید�. ایمان به خدا و ایمان به مسیح باید با هم باشند. اگر شخصی واقعا به یکی ایمان داشته باشد، به دیگری نیز ایمان خواهد داشت.
چیزی که عیسی از شاگردانش میخواست، کار کوچکی نبود. وی میرفت که همچون یک مجرم مصلوب و اعدام شود. در ذهن شاگردان، ایمان به خدای متعال اسرائیل یک چیز بود و ایمان به این مردی که هم اینک پاهایشان را همچون یک برده شسته و قرار بود همچون مجرمی کشته شود، چیزی دیگر. با اینحال عیسی به ایشان فرمود: �... به من نیز ایمان آورید، که همچون ایمان داشتن به خدا است�.

۲ در خانۀ پدر من منزل بسیار است. خانۀ پدر همانا آسمان است. منزل بسیار، جایگاههای استراحت ایمانداران است. در آسمان برای هر ایمانداری جایی وجود دارد. به همین دلیل لزومی نداشت که شاگردان مضطرب شوند. اگر فقط ایمان میداشتند، مکان مطمئنی در آسمان به ایشان اختصاص مییافت. عیسی به ایشان گفت که اینک به خانۀ پدرش میرود تا مکان ایشان را حاضر کند.
مسیحیان، آیا مضطربید؟ هراسان هستید؟ آیا مورد جفا واقع شده یا دچار مصیبتی شده اید؟ در این صورت این را به خاطر داشته باشید: عیسی رفت تا مکانی در آسمان برای شما حاضر کند. به او ایمان آورید.

۳ سپس عیسی به شاگردانش وعده داد: �باز میآیم و شما را برداشته با خود خواهم برد�. وی به بازگشت دوبارۀ خود در انتهای عالم اشاره میکرد (مرقس ۱۳: ۲۶-۲۷؛ اول تسالونیکیان ۴: ۱۶-۱۸ و تفسیر آنها مشاهده شود).
عیسی دقیقا نگفت که خانۀ پدرش شبیه به چیست. فقط گفت که با او خواهیم بود. اگر ما با خداوندمان باشیم، دیگر لزومی ندارد که به چیز دیگری بیندیشیم. کودک اهمیتی نمیدهد که خانهاش چگونه است. آنچه که برای او اهمیت دارد، این است که والدینش آنجا باشند.

۴ آنگاه عیسی به شاگردانش فرمود: �جایی که میروم میدانید و راه را میدانید�. وی راه را به ایشان نشان داده بود. راه همان تعلیم و سرمشق خود او بود. اگر از تعالیم و سرمشق وی پیروی کنند، به آسمان خواهند رفت.

۵ لیکن شاگردان دچار سر در گمی شده بوده بودند. منظور عیسی از گفتن اینکه به خانۀ پدرش میرود چه بود؟ او بدیشان فرمود: �جایی که میروم، شما نمیتوانید آمد� (یوحنا ۱۳: ۳۳). بنابراین چگونه میتوانستند راه را بدانند؟ توما گفت: �نمی دانیم کجا میروی�.
توجه داشته باشید که توما مرد بی ریایی بود. هنگامی که دچار شک میشد، آشکارا آن را بیان میکرد (یوحنا ۲۰: ۲۴-۲۵). سرانجام، شک او جای خود را به ایمان داد (یوحنا ۲۰: ۲۷-۲۸).

۶ هنگامی که شاگردان گفتند که راه را نمیدانند، عیسی به ایشان گفت: �راه منم�. عیسی نیامد تا فقط راه را نشان دهد؛ راه خود او بود! راه او است، چرا که فقط به وسیلۀ او است که وارد آسمان میشویم. به واسطۀ فداکاری، و مرگ او است که گناهان ما آمرزیده شده، در نظر خدا عادل شمرده میشویم (مرقس ۱۰: ۴۵ و تفسیر آن مشاهده شود). عدالت عیسی که به واسطه ایمان دریافت میداریم، گذرنامۀ ما به آسمان است.
من راستی هستم. عیسی نه تنها راستی را تعلیم میدهد، بلکه خود راستی است. وی تماما شایستۀ اعتماد است. انجیل او راست است. هنگامی که به راستی عیسی ایمان آورده، تعالیم او را میپذیریم، نجات مییابیم و از جهل و گناه رها میشویم (یوحنا ۳: ۳۱-۳۲ مشاهده شود).
من حیات هستم. عیسی نه تنها زندگی و حیات میبخشد، بلکه خود حیات است. در او حیات بود (یوحنا ۱: ۴؛ ۵: ۲۶ و تفسیر آنها مشاهده شود). شناختن عیسی به معنی داشتن حیات جاودانی است (یوحنا ۱۷: ۳).
نشان دادن راه، تعلیم راستی و بخشیدن حیات، همگی بخشهای مختلف کار عظیم عیسی در مورد نجات انسانها است. تنها عیسی است که میتواند انسانها را نجات دهد و تنها اوست که نجات دهندۀ جهان است. تنها به واسطه ایمان به عیسی است که میتوانیم نزد پدر آمده، در خانۀ او ساکن شویم (آیۀ ۲).
به این سخنان بیندیشید: عیسی در شرف مصلوب شدن بود، با این حال فرمود: �من راه هستم�. وی در آستانۀ محکوم شدن توسط دروغهای انسانها بود، اما فرمود: �من راستی هستم�. کالبدش میرفت که در قبری نهاده شود، ولی گفت: �من حیات هستم�.
مردم این جهان به انواع مختلف خدایان و مجسمهها اعتقاد دارند. لیکن تنها یک نفر یعنی عیسی مسیح است که میتواند بگوید: �من راه و راستی و حیات هستم�. تنها وی میتواند به انسانها نجات و حیات جاودانی بخشد. به جز مسیح راه دیگری به سوی آسمان وجود ندارد. دیگر مذاهب و دیگر رهبران مذهبی ممکن است انسانها را متوجه آسمان سازند، لیکن تنها مسیح میتواند آنها را به آنجا هدایت کند.
در اینجا سوالی مطرح میشود: برای شخصی که هرگز در مورد مسیح چیزی نشنیده است و هرگز نخواهد توانست �نزد پدر� یعنی به آسماناید، چه اتفاقی روی خواهد داد؟ جواب این سوال را فقط خدا میداند. داوری و قضاوت او عادلانه خواهد بود؛ ما باید به او و داوریاش اعتماد کنیم. داوری بر عهدۀ ما نیست. چیزی که بر عهدۀ ما است، این است که به تمام انسانها یگانه راه مطمئن به سوی آسمان یعنی عیسی مسیح را نشان دهیم.

۷ شاگردان هنوز عیسی را بطور کامل نمیشناختند. ایشان تا بعد از قیام، به شناختی کامل از او دست نیافتند. اگر عیسی را میشناختند، در این لحظه، اینقدر سر در گم نمیشدند و میفهمیدند که عیسی کجا میرود، و پدر را میشناختند. �اگر مرا میشناختید، پدر مرا نیز میشناختید�. کسانی که عیسی را میشناسند، پدر را نیز میشناسند. دیدن یکی به معنی دیدن دیگری است (یوحنا ۸: ۱۹؛ ۱۲: ۴۴-۴۵ و تفسیر آنها مشاهده شود).

۸ فیلیپس هنوز درک نمیکرد. بر طبق عهد عتیق هیچ کس هرگز خدا را رو در رو ندیده است. حال آنکه اکنون عیسی میگفت که �او را دیده اید� (آیۀ ۷). بنابراین فیلیپس پاسخ داد: �پدر را به ما نشان بده تا ایمان آوریم�. در ذهن فیلیپس، عیسی تنها یک انسان بود. او هنوز درک نکرده بود که عیسی در واقع خود خدا بود.

۹ عیسی با ملایمت فیلیپس را سرزنش کرد و فرمود: �هنوز نشناختهای من که هستم؟� فیلیپس از همان اولین روزی که عیسی را ملاقات کرد، دانست که وی مسیح موعود است (یوحنا ۱: ۴۵). لیکن هرگز واقعا خدا را در عیسی ندیده بود.
آنگاه عیسی فرمود: �کسی که مرا دید، پدر را دیده است�. عیسی آشکار کنندۀ پدر بود. کسانی که بدون ایمان، به مسیح مینگرند، تنها یک انسان را میبینند. اما کسانی که با ایمان به مسیح نگاه میکنند، خدا را میبینند.
حتی امروز نیز عیسی برای ما آشکار کنندۀ خدا است، حتی اگر دیگر به شکل جسمانی در کنار ما حضور نداشته باشد. با خواندن عهد جدید و به کمک روحالقدس، ما نیز میتوانیم عیسی را مشاهده کنیم، و با دیدن عیسی، خدا را نیز ببینیم (یوحنا ۱۲: ۴۴-۴۵).

۱۰ فیلیپس باید میدانست که عیسی در پدر و پدر در عیسی است. حتی یهودیان معمولی که کارهای عیسی را دیده بودند، میبایست این را میدانستند (یوحنا ۱۰: ۳۷-۳۸). فیلیپس باید میدانست که پدر در عیسی است زیرا که کارها و کلمات عیسی بروشنی از سوی پدر میآمد (یوحنا ۷: ۱۶). عیسی گفته بود: �پسر از خود هیچ نمیتواند کرد� (یوحنا ۵: ۱۹).
هنگامی که کارهای عیسی را دیده، سخنان او را میشنویم، در واقع کارهای خدا را دیده، کلمات خدا را میشنویم. از این امر میتوانیم دریابیم که خدا در عیسی و عیسی در خدا است یا به عبارت دیگر عیسی و خدا یکی هستند (یوحنا ۱۰: ۳۰ مشاهده شود).

۱۱ سپس عیسی به شاگردانش فرمود: � مرا تصدیق کنید. نه تنها من، بلکه آنچه را که میگویم تصدیق کنید�. ایمان یک مسیحی دو بخش دارد. اولا ما باید شخصا به خود عیسی ایمان داشته باشیم. ثانیا باید ایمان داشته باشیم که آنچه که گفته است، حقیقت دارد. ایمان به عیسی بدون ایمان به حقیقت کلام او ایمانی کور است.
لیکن عیسی میدانست که ایمان شاگردان ضعیف است. لذا گفت: �حتی اگر اکنون نمیتوانید کلام مرا باور دارید، لاقل به معجزاتی که انجام دادهام ایمان آورید. معجزات من به شما نشان خواهند داد که من که هستم� (یوحنا ۵: ۳۶؛ ۱۰: ۲۵ مشاهده شود). ایمان مبتنی بر معجزات، ایمانی ضعیف است؛ لیکن بهتر از بی ایمانی است؛ عیسی هرگز ایمان ضعیف را حقیر نشمرد زیرا که اکثر مسیحیان در ابتدا با ایمانی ضعیف راه را آغاز میکنند. اما ایمان باید تقویت شود چرا که در غیر این صورت در برابر تجربه و وسوسه دوام نخواهد آورد.
باید به خاطر داشته باشیم که شریر و خادمینش نیز میتوانند معجزاتی انجام دهند (مرقس ۱۳: ۲۲-۲۳). ما نه فقط باید به معجزات عیسی بنگریم، بلکه باید به شخصیت و خصلتهای باطنی او نیز نگاه کنیم. مسیحها و انبیای دروغین برای جلال دادن خود معجزه میکنند. لیکن مسیح معجزاتش را به خاطر جلال دادن خدا انجام داد. معجزات مسیح نشانههایی هستند که انسانها را متوجه خدا میسازند.

۱۲ سپس عیسی به شاگردانش وعدۀ بزرگی داد: ایشان کارهایی بزرگتر از کارهای او انجام خواهند داد. به راستی نیز رسولان معجزات بزرگ بسیاری انجام دادند، درست همانند معجزات عیسی؛ بسیاری از آنها در کتاب اعمال رسولان ذکر شدهاند. پطرس حتی زنی را زنده کرد (اعمال رسولان ۹: ۳۶-۴۲). لیکن هنگامی که عیسی فرمود که شاگردانش کارهای بزرگتری انجام خواهند داد، منظورش عمدتا این بود که ایشان نسبت به او مردم بسیاری را به سوی خدا خواهند آورد. این کارهای بزرگ کارهای پدید آورندۀ ایمان خواهند بود. در روز پنطیکاست سه هزار نفر به واسطۀ موعظۀ رسولان ایمان آوردند (اعمال رسولان ۲: ۴۱). این تعداد بیش از تعداد افرادی بودند که طی سه سال خدمت علنی عیسی ایمان آوردند.
عیسی به شاگردانش فرمود که کارهای بزرگتری خواهند کرد زیرا که وی نزد پدر میرود. شاگردان برای انجام این کارهای بزرگتر به روحالقدس نیاز داشتند، لیکن روحالقدس نمیتوانست نزد ایشان بیاید مگر بعد از مرگ عیسی و رفتن او نزد پدر (یوحنا ۱۶: ۷). به همین دلیل عیسی فرمود: �چون نزد پدر میروم، شما خواهید توانست این کارهای بزرگتر را انجام دهید�.
امروزه نیز شاگردان عیسی به واسطۀ قدرت روحالقدس همچنان کارهایی بزرگتر از کارهای عیسی انجام میدهند. این وعدۀ عیسی برای ما نیز هست!

۱۳-۱۴ شاگردان برای انجام کاهای بزرگ، نیاز به دعا داشتند. ما نیز برای دریافت قدرت روحالقدس، نیاز به دعا داریم. لازم است که در نام مسیح قیام کرده که در وی تمامی قدرت در آسمان و روی زمین جمع آمده، دعا کنیم. عیسی فرمود: �اگر چیزی به اسم من طلب کنید، آن را بجا خواهم آورد�. �هر چه که� در نام عیسی بخواهیم، او به آن پاسخ خواهد داد! محدودیتی برای قدرت دعا وجود ندارد.
ما معمولا از عیسی چیزهای کوچکی تقاضا میکنیم. لیکن او هر کاری میتواند بکند. او میتواند بیشتر از تمام آنچه که تقاضا کرده یا تصور میکنیم، انجام دهد (افسسیان ۳: ۲۰-۲۱). باشد که با دعاهای کوچکمان محدودیتی برای مسیح قائل نشویم!
دعا در نام عیسی به معنی دعا به جای او و دعا بعنوان نمایندگان او بر روی زمین میباشد. ما سفیران مسیح میباشیم (دوم قرنتیان ۵: ۲۰). هنگامی که در نام او دعا میکنیم، با اقتدار او دعا میکنیم و به خاطر او دعا میکنیم. یعنی بر طبق ارادۀ او دعا میکنیم. هنگامی که بدین طریق دعا میکنیم، عیسی هر چه را که بطلبیم انجام خواهد داد (متی ۷: ۷-۸؛ مرقس ۱۱: ۲۲-۲۴؛ یوحنا ۱۵: ۷، ۱۶ و تفسیر آنها مشاهده شود).
در اینجا توجه داشته باشید که عیسی خود به دعاهای ما پاسخ میدهد. خدا به آنها پاسخ میدهد، عیسی نیز به آنها پاسخ میدهد. خدا و عیسی متفقا با هم کار میکنند و تفاوتی وجود ندارد. مهم نیست که آیا خطاب به عیسی و یا به خدا دعا میکنیم؛ ایشان هر دو شنیده و هر دو پاسخ میدهند.
عیسی به دعا پاسخ میدهد تا پدر را جلال دهد. هر چه که عیسی بر روی زمین انجام داد، برای جلال دادن پدر بود. و هر چه که او به واسطۀ ما انجام میدهد نیز برای جلال دادن پدر است. بنابراین، هدف دعاها و تقاضاهای ما باید جلال دادن خدا باشد. اگر آنچه که تقاضا میکنیم خدا را جلال ندهد، عیسی آن را انجام نخواهد داد.
بیایید خود را مورد بررسی قرار دهیم. آیا میتوانیم همانند عیسی بگوییم: �جلال خود را طالب نیستم�؟ (یوحنا ۸: ۵۰). برای چه دعا میکنیم؟ برای نفع خدا یا برای نفع خود؟ و در خلال مواقعی که دعا میکنیم، برای چه چیزی زندگی میکنیم؟ برای جلال خدا یا برای جلال خود؟
خدا نه تنها به دعاهای ما، بلکه به کل زندگی ما مینگرد. اگر برای جلال او زندگی نکنیم، وقتی در دعا میگوییم که برای جلال خدا دعا میکنیم، او ما را باور نخواهد کرد. پس خواه بخورید، خواه بنوشید خواه هر چه کنید، همه را برای جلال خدا بکنید (اول قرنتیان ۱۰: ۳۱). اما حال این سوال پیش میآید: چه کسی میتواند تمام روز را تنها برای جلال خدا زندگی کند؟ پاسخ ما این است که میتوانیم این کار را بکنیم. درست است که با تکیه بر قدرت خود نمیتوانیم این کار را بکنیم، اما عذری نداریم زیرا که قدرت روحالقدس به ما وعده داده شده است. لیکن باید برای آن دعا کنیم. به واسطۀ قدرت روحالقدس باید بتوانیم برای جلال خدا زندگی کنیم.

وعدۀ روحالقدس (۱۴: ۱۵-۳۱)
۱۵ درست همانگونه که گواه ایمان، اطاعت است، گواه محبت نیز اطاعت است. گفتن اینکه �تو را دوست دارم� به عیسی آسان است، اما باید آن را با اعمال خود ثابت کنیم. محبت بدون اطاعت محبتی دروغین است. مسیحیان واقعی از مسیح اطاعت میکنند، نه به خاطر اینکه مجبور هستند بلکه به خاطر آنکه او را دوست میدارند. اگر شخصی از مسیح اطاعت نکند، بدین معنی است که مسیح را دوست نمیدارد (آیۀ ۲۴). محبت به خدا یعنی اطاعت از احکام او (اول یوحنا ۵: ۳).

۱۶ اگر مسیح را محبت نموده، از او اطاعت کنیم، وی تسلی دهندۀ دیگری یعنی روحالقدس را برای ما خواهد فرستاد (آیۀ ۲۶). مسیح، روحالقدس را تنها نزد کسانی خواهد فرستاد که او را دوست داشته، از او اطاعت میکنند. اگر قدرت روحالقدس را در زندگی مان تجربه نکردهایم، به این دلیل است که در قسمتی از زندگی مان از مسیح اطاعت ننمودهایم.
این تسلی دهنده کیست؟ این روحالقدس کیست؟ روحالقدس روح خدا و مسیح است. خدا و مسیح در آسمان هستند، لیکن روح با ما در روی زمین است. روحالقدس در ما است (آیۀ ۱۷). تمام معرفت روحانی، قوت روحانی، شادی روحانی، سلامتی و محبت ما ناشی از روحالقدس است (غلاطیان ۵: ۲۲-۲۳ مشاهده شود). تولد دوبارۀ ما، حیات روحانی جدید ما از روحالقدس است (یوحنا ۳: ۵ و تفسیر آن مشاهده شود). خدا سه شکل یا سه شیوۀ موجودیت دارد: پدر، پسر و روحالقدس. اینها یک خدا میباشند. لیکن آن شکل از خدا که در تماس با زندگی ما بر روی زمین قرار میگیرد و وارد آن میشود، روحالقدس است. خدای پدر نادیدنی است. خدای پسر به آسمان بازگشته است. لیکن خدای روحالقدس در ما که ایمان داریم، ساکن میباشد. عیسی فرمود که روحالقدس تا ابد با ما خواهد بود.
عیسی بعد از مرگش روحالقدس را فرستاد تا جای او را بگیرد، تا شاگردان تنها به حال خود رها نشوند. بنابراین، روحالقدس فرستاده شد تا همان چیزهایی را انجام دهد که مسیح خود بر روی زمین انجام میداد. هنگامی که به روحالقدس میاندیشیم، باید به او به عنوان �حضور مسیح با ما� بنگریم. آنچه که مسیح انجام داد، روحالقدس همچنان در حال انجام دادن آن میباشد. کار روحالقدس ادامۀ کار مسیح بر روی زمین است.
مسیح با شاگردان بود؛ به همان ترتیب روحالقدس نیز با ما است (آیۀ ۱۶). مسیح معلم ایشان بود، روحالقدس نیز معلم ما است (آیۀ ۲۶). مسیح شاگردانش را تقویت کرده، نصیحت و تشویق میکرد، روحالقدس نیز همین کار را با ما میکند. هر چه که مسیح برای شاگردانش انجام داد، روحالقدس برای ما انجام میدهد. به همین دلیل است که عیسی روحالقدس را تسلی دهنده دیگر نامید. عیسی �اولین تسلی دهنده� بود؛ اکنون روحالقدس به جای او آمده است.

۱۷ روحالقدس، روح راستی است (یوحنا ۱۵: ۲۶). مسیح راستی است (آیۀ ۶)؛بنابراین روح او نیز باید روح راستی باشد. روح، ایمانداران را به سوی تمامی راستی هدایت میکند (یوحنا ۱۶: ۱۳).
جهان یعنی جهان انسانهای بی ایمان نمیتواند روح را بپذیرد (اول قرنتیان ۲: ۱۴ مشاهده شود). کسانی که مسیح را نمیپذیرند، نمیتوانند روح او را بپذیرند. لیکن کسانی که به او ایمان دارند، عیسی روحش را نزد آنان میفرستد. و روح نه تنها با ایماندار زندگی میکند، بلکه در ایشان نیز زیست مینماید.

۱۸ �شما را یتیم نمیگذارم؛ نزد شما میآیم�. این گفتۀ عیسی به شاگردانش بود. این گفته میتواند دو معنی داشته باشد: اولا اینکه عیسی بار دیگر به شکل روحالقدس نزد شاگردانش خواهد آمد؛ دوم، به شکل جسمانی بعد از قیامش بر ایشان ظاهر خواهد شد. هر دو معنی صحیح میباشند.

۱۹ بعد از اندک زمانی جهان دیگر مرا نمیبیند. روز بعد مسیح میمرد و بعد از آن دیگر بار بر انسانهای بی ایمان جهان ظاهر نخواهد شد. لیکن بر شاگردانش ظاهر خواهد شد. اما شما مرا میبینید (یوحنا ۲۰: ۱۹، ۲۶ مشاهده شود). عیسی از مردگان برخاست و بر کسانی که به او ایمان داشتند ظاهر گردید (اول قرنتیان ۱۵: ۳-۸). وی مرگ را شکست داد؛ ما نیز که شاگردان او میباشیم، مرگ را شکست خواهیم داد. و از آنجایی که او قیام کرد، ما نیز تا ابد خواهیم زیست. مرگ در ظفر بلعیده شده است (اول قرنتیان ۱۵: ۵۴).

۲۰ در آن روز، یعنی در روز قیام عیسی، شاگردان ماهیت روحانی مسیح را درک خواهند کرد. در آن روز عیسی بر آنان دمید و گفت: �روحالقدس را بیابید� (یوحنا ۲۰: ۲۲). شاگردان بلافاصله بعد از یافتن روحالقدس، به طور کامل دریافتند که عیسی به راستی در پدر بود. همچنین دریافتند که اکنون ایشان در عیسی و عیسی به واسطۀ روحالقدس، در ایشان است.

۲۱ در بخش اول این آیه، مضمون آیه ۱۵ تکرار شده است.
سپس عیسی فرمود که کسی که او را دوست بدارد، از سوی او و پدر مورد محبت واقع خواهد شد. منظور عیسی این نیست که خدا ما را به خاطر این دوست دارد که ما او را دوست داریم. چنین نیست. اگر ما خدا را دوست داریم، علتش این است که اول او بود که محبتش را به ما ثابت کرد. خدا اول ما را دوست داشته است (اول یوحنا ۴: ۱۰، ۱۹ مشاهده شود). خدا ما را هنگامی که هنوز گناهکار بودیم، محبت نمود (رومیان ۵: ۸).
با این حال بعد از یافتن محبت خدا، باید به نوبۀ خود او را دوست بداریم. محبت خدا به واسطۀ روحالقدس در ما جاری است (رومیان ۵: ۵)، و همان محبت میتواند از ما به سوی خدا و دیگر انسانها جاری شود. هر چه محبت ما بیشتر به سوی خدا و دیگران جریان یابد، محبت او نیز بیشتر در ما جاری خواهد شد. محبت زایندۀ محبت است.
خدا نه تنها ایمانداری را که او را دوست میدارد، محبت خواهد نمود، بلکه مسیح نیز آن ایماندار را دوست خواهد داشت. و او به واسطۀ روحالقدس خود را بر ایماندار آشکار خواهد کرد. عیسی فرمود: �خود را بر کسی که مرا دوست میدارد ظاهر خواهم ساخت�.

۲۲ یهودا یکی از دوازده شاگرد (لیکن نه یهودای اسخریوطی) هنوز فکر میکرد که عیسی خود را به صورت مسیحای پیروزمند بر تمامی جهان ظاهر خواهد ساخت. اکنون به نظر میآمد که عیسی تنها خود را بر پیروانش نمایان خواهد ساخت. یهودا میخواست بداند که �چرا این چنین است�.

۲۳ عیسی پاسخ یهودا را مستقیما نداد. فقط آنچه را که قبلا در آیه ۲۱ گفته بود تکرار کرد. یعنی عیسی خود را بر کسانی که او را دوست میدارند مینمایاند. نه تنها این، بلکه او و پدر خانۀ خود را با کسانی که او را دوست دارند بنا خواهند کرد. فکرش را بکنید! خدای متعال به شکل روحالقدس در هر ایمانداری زیست میکند (آیۀ ۱۷).

۲۴ محبت نسبت به عیسی و اطاعت از تعالیم وی باید همواره در کنار هم باشند. اگر محبتی وجود نداشته باشد، اطاعتی نیز وجود نخواهد داشت. نا اطاعتی از کلام مسیح، نا اطاعتی از خداست زیرا که سخنان مسیح در واقع کلام خدا میباشند (یوحنا ۷: ۱۶؛ ۱۲: ۴۹).

۲۵-۲۶ تسلی دهنده یعنی روحالقدس (آیه ۱۶) توسط پدر در نام پسر برای ما فرستاده میشود. روحالقدس از جانب پدر و پسر هر دو میآید (یوحنا ۱۵: ۲۶ مشاهده شود).
شاگردان نمیتوانستند بسیاری از تعالیم عیسی را، مادامی که وی با ایشان بر روی زمین بود، درک کنند. لیکن بعد از مرگ او، روحالقدس نه تنها به ایشان کلام و اعمال عیسی را یاد آور شد، بلکه همچنین مفهوم آن سخنان و اعمال را نیز به ایشان تعلیم داد.
روحالقدس امروزه همان کار را برای ما انجام میدهد. حتی اگر اکنون عهد جدید را به شکل مکتوب در اختیار داشته باشیم، برای درک کامل آن و کاربرد آن در زندگی روزمره مان، همواره به کمک روحالقدس احتیاج داریم. روحالقدس امروز نیز راهنمای عمده و معلم کلیسا است. لیکن به خاطر داشته باشید که هدایت و تعلیم روحالقدس هرگز به هیچ طریقی، در تناقض یا تضاد با تعالیم کتاب مقدس نخواهد بود. اگر کسی تعلیمی را دریافت دارد که در تضاد با تعالیم کتاب مقدس باشد، باید به او فهمانده شود که آن تعلیم از روحالقدس نیست.

۲۷ یکی از بزرگترین عطایایی که عیسی برای شاگردانش گذاشت، سلامتی یا آرامش بود. این آن نوع سلامتی نبود که دنیا میدهد. سلامتی جهان بستگی به شرایط بیرونی دارد، یعنی سلامتی کاذبی است که دوامی ندارد. سلامتی جهان فقط تا هنگامی دوام میآورد که زحمت و اندوه و مبارزهای وجود نداشته باشد. بلافاصله بعد از اینکه تجربه حادث شد، سلامتی جهان ضایع میگردد.
لیکن سلامتی مسیح سلامتی روحانی است. این سلامتی اولا عبارت است از مصالحه با خدا (رومیان ۵: ۱ و تفسیر آن مشاهده شود). دوم، آرامشی است در دل و ذهن ما. حتی به هنگام تجربههای بیرونی، آرامش مسیح در ما باقی میماند. سوم، سلامتی مسیح یکی از ثمرات روحالقدس است (غلاطیان ۵: ۲۲-۲۳). مادامی که روحالقدس در ما است، ثمرات روح نیز در ما خواهد بود.
بنابراین عیسی به شاگردانش فرمود: �دل شما مضطرب و هراسان نباشد� (آیۀ ۱). هر جا که بروید و هر اتفاقی که بیفتد، سلامتی مرا خواهید داشت (یوحنا ۱۶: ۳۳؛ فیلیپیان ۴: ۷ مشاهده شود).

۲۸ شاگردان آشفته و اندوهگین بودند زیرا عیسی گفته بود که بزودی ایشان را ترک خواهد گفت. آنان تنها به خود و ترس و نومیدی خود میاندیشیدند. اگر حقیقتا عیسی را دوست میداشتند، از اینکه وی به آسمان نزد پدر میرفت، شادمان میشدند. پدرش در شرف جلال دادن عیسی بود. شاگردان میبایست شادی کنند!
عیسی به شاگردان فرمود: �باید خوشحال میشدید از اینکه نزد پدر میروم زیرا که پدر بزرگتر از من است. بنابراین وی میتواند مرا جلال دهد. او میتواند مرا از مردگان برخیزاند و بر دست راست خود در آسمان بنشاند�! (افسسیان ۱: ۲۰-۲۲).
در اینجا سوالی مطرح میشود. بارها گفتیم که خدا و مسیح مساوی هستند یعنی یکی هستند؛ و این درست است. با اینحال عیسی در اینجا میگوید: �پدر بزرگتر از من است�. منظور او چه بود؟
منظور او این است: هنگامی که عیسی به روی زمین آمد، بخشی از جلالی را که از آغاز با خدا داشت، ترک کرد. وی با خدا برابر بود، لیکن هنگامی که بر روی زمین آمد، برای مدتی اراده کرد که آن برابری را ترک گفته، شکل انسان را به خود بگیرد (فیلیپیان ۲: ۶-۸ مشاهده شود). بنابراین، هنگامی که عیسی بر روی زمین بود، پدر بزرگتر از او بود. آنگاه، به واسطه قیام، خدا آن جلالی را که عیسی از آغاز خلقت داشت، به وی بازگرداند (یوحنا ۱۷: ۵ مشاهده شود).

۲۹ عیسی پیشاپیش این مطلب را به شاگردانش گفت تا هنگامی که مرگش فرا برسد، ایمان ایشان از میان نرود (یوحنا ۱۳: ۱۹ و تفسیر آن مشاهده شود). به راستی نیز هنگامی که ایشان دیدند که سخنان عیسی شکل حقیقت به خود گرفت، ایمانشان واقعا تقویت شد.

۳۰ رئیس این جهان (یوحنا ۱۲: ۳۱) یعنی شیطان در هیاًت یهودا و سربازان در حال آمدن بود. آنان در آن لحظه، دستگیری عیسی را تدارک میدیدند. اما با وجود اینکه شیطان میتوانست باعث دستگیری عیسی شود، در عیسی چیزی نداشت. شیطان انسانها را به واسطه گناه در زندگی �تحت انقیاد� میگیرد. لیکن عیسی گناهی نداشت و بنابراین شیطان راهی برای پیروزی بر او نداشت. بله، شیطان به مدت سه روز عیسی را در قبری نهاد. لیکن بیش از آن نمیتوانست در او چیزی داشته باشد.

۳۱ عیسی با ارادۀ خود اجازه داد که مردان شریر او را بکشند، برای اینکه به جهان نشان دهد که پدر را دوست داشته، از او اطاعت میکند (یوحنا ۱۰: ۱۸ مشاهده شود). به همین دلیل عیسی فرمود: �شیطان در من چیزی ندارد لیکن تا جهان بداند که پدر را محبت مینمایم� (آیۀ ۳۰). ارادۀ خدا این است که باید بمیرم و سپس دوباره زنده شوم. بنابراین اجازه خواهم داد که شیطان جسم مرا کشته، به مدت سه روز در قبر بنهد، تا جهان ببیند که از ارادۀ پدرم اطاعت نمودهام (یوحنا ۱۰: ۱۷-۱۸ مشاهده شود).
سپس عیسی فرمود: �برخیزید از این جا برویم. برویم و با شیطان مواجه شویم�. احتمالا منظور عیسی این نبود که باید بلافاصله اتاق را ترک کنند. منظورش این بود که باید فورا بعد از اتمام سخنانش، آنجا را ترک گویند.

تفسیر عهد جدید - کتاب غلاطیان فصل 6...